De ontmoeting (VI)

‘What is your name?’
‘George. For you, it’s George.’
‘And your real name?’
‘Not important. Maybe I’ll tell you someday.’
‘My name is Vicky.’
‘I know.’De rillingen lopen over haar rug. Vorsend neemt ze hem op.

‘How do you know?’

‘I saw a letter in the kitchen.’

‘Did you read it?’

‘No. It was in Dutch.’

‘Where are you from?’

‘Congo.’

‘And what are you doing here?’

‘Helping you.’

‘Besides that?’

‘Helping others.’

‘Why?’

‘I have to.’

‘Why?’

 ‘You don’t have to know.’

Zuchtend laat ze zich achterover vallen op het bed. Hij was blijkbaar niet van plan om ook maar iets los te laten. Het maakte haar echter alleen maar meer geïnteresseerd. Maar misschien was dat zijn bedoeling. Nou dat is je dan gelukt, denkt ze.

‘Let me look at your feet.’

De theedoek is nu niet meer lichtblauw maar donkerrood gekleurd.

‘I’m gonna take you to the hospital.’

‘No.’

‘Yes.’

Hij schuift zijn handen onder haar billen en tilt haar op. Ze probeert zich te verzetten, maar blijkbaar duldt hij geen tegenspraak. Voor de voordeur blijft hij staan. Opeens zet hij haar neer.

‘Put some clothes on.’

‘No.’

‘Girl, I’ve had it with you! We are going, whether you like it or not! I don’t care, you understand? I’ll drag you to the hospital myself if I have to. In your bathrobe. Don’t think I won’t. The choice is yours.'

Met tegenzin loopt ze terug de slaapkamer in en graait in de hoop kleren op de grond. Ze vist een t-shirt en een spijkerbroek op. Ze ruikt aan het t-shirt. De geur van rook en van zweet dringt haar neus binnen. Best, denkt ze. De kans dat ze in haar kast nog wel een schoon t-shirt had liggen was ook klein. Ze had al weken niet gewassen. Of waren het maanden? Ze kan het zich niet herinneren.

Ze laat haar badjas op de grond vallen. Uitdagend kijkt ze in de richting van George. Hij wendt zijn hoofd af. Fijn, dan niet. Your loss, denkt ze.
Aangekleed en wel gaat ze voor George staan. ‘Now shall we?’
‘What about shoes? Do you have slippers or something?’
Ze loopt haar kledingkast in en zoekt naar haar Birkenstocks. Met luipaardprint. Niet de teenvariant, God wat waren die lelijk. Eigenlijk vond ze ze sowieso lelijk. Er ging toch niets boven een paar hoge hakken. Ze graait door de berg kleren in de kast. Het duurt even voordat ze alle twee de slippers gevonden heeft. Ze schuift ze om haar voeten en loopt weer terug naar George.
‘Oh wait.’ George verdwijnt richting keuken. Even later komt hij terug met een schone theedoek en knoopt hem om haar voet. Fijn, nu past de slipper helemaal niet meer.
‘Now let’s go. Take my arm.’
Buiten op de galerij aangekomen lopen ze richting de lift in het trappenhuis. Ze ziet sommige buren naar haar gluren. Weggedoken achter gordijnen. De man van nummer 280 doet het niet eens stiekem. Hij staat gewoon voor het raam. Onbewogen. Met een blik die er niet om liegt. Ze maakt een obsceen gebaar naar hem. Hij schrikt en verdwijnt achter het raam. Precies ja, ze dacht al dat het er zo-een was.
In de lift vraagt George haar of ze een auto heeft. Ze schudt haar hoofd. Die had ze verkocht. Een fiets? Kapot.
‘Okay. We'll take the bus then.’
De gedachte aan een bus vol met mensen vervult haar met afschuw. De starende blikken. Misschien dat er zelfs een zou zijn die zou vragen wat er gebeurd was. Zo’n bemoeizuchtig type. Nee, daar had ze geen zin in.
‘No we’ll take a taxi.’
‘No.’
‘But I have money.’
‘No, you don’t. I saw your account statement.’
‘Quit the detective you are. What else did you find?’
‘Let’s go.’
‘No, I’m going home.’
Ze draait zich om en begint naar haar gebouw terug te lopen. George houdt haar tegen. Hij pakt haar arm stevig vast. Het doet pijn. Ze probeert los te komen. Hij is te sterk.
Hij probeert haar op te tillen.
‘Let me go!' Ze probeert zich opnieuw te verzetten. 'I mean it. I’ll start screaming if you don’t. People will think that you’re trying to rape me. Or kidnap me.’
‘With your bleeding foot? No baby. I’ll tell them you’re crazy. And that I’m trying to take you to the hospital.’
Ze kijkt naar de voorbijgangers. Ze ziet ze gehaast voorbijlopen. Wegkijken. Gegeneerd.
Ze lacht hem uit. ‘You think they’ll believe a bum like you?’
‘Oh girl...When was the last time you looked in the mirror?’